ten blog będzie poświęcony zwierzakowej encyklopedi można tu zamawiać informacje o zwierzakach (ja spróbuje o nich znaleść informacje i zapisać je tu) ta strona powstał, ponieważ kocham zwierzęta i mam do nich słabość ........piszę szukam informacji na innych stronach. Zapraszamy i pozdrawiamy no i co jeszczę mogę dodać czytajcie! Olka Karolina i Hero
Blog > Komentarze do wpisu
Jaszczurka żyworodna, Gniewosz plamisty, Żmija zygzakowata

Gniewosz plamisty. Gatunek ten, zwany również miedzianką, należy do węży małych i delikatnych. Ciało ma wysmukłe, głowa wąska i słabo odgraniczona od tułowia. Ogon jest raczej krótki, chwytny. Tarczki znajdujące się na głowie są duże i regularne, natomiast łuski grzbietu niewielkie. Ubarwienie grzbietu gniewosza jest brunatne rzadziej rdzawe i rdzawo szare. W tylnej części głowy występuje rysunek przypominający podkowę. Przez oko tego węża przechodzi charakterystyczna, ciemna, prawie czarna wstęga. Po bokach grzbietu, przebiegają ciemne pręgi, a wzdłuż grzbietu ciągnie się pasmo plamek upodabniające gniewosza do Żmiji zygzakowatej. Barwa części brzusznej gniewosza, jest ceglasta, jasna lub żółtawa. Na terenie Parku, występują jednak osobniki mocno zbliżone ubarwieniem do Żmiji zygzakowatej. Jeśli nie posiadamy dużej wprawy w odróżnianiu gatunków, pomoże nam rozróżnić gniewosza od żmiji kształt źrenicy oka. U gniewosza, źrenica oka jest okrągła u żmiji-pionowa. Ta cecha może przydać się w przypadku ukąszenia przez węża. O ile gniewosz jest gatunkiem całkowicie niejadowitym, o tyle jad żmiji może okazać się niebezpieczny szczególnie dla osób o skłonnościach alergicznych, dlatego po ukąszeniu przez żmiję, powinniśmy natychmiast skorzystać z pomocy lekarskiej.

<><>

Gniewosz plamisty żyje na nasłonecznionych polankach leśnych lub zboczach wzgórz, najczęściej wszędzie tam, gdzie można spotkać Jaszczurkę zwinkę. Żywi się niemal wyłącznie jaszczurkami i padalcami, które zanim połknie, najpierw unieruchamia splotami swojego ciała. Ze snu zimowego budzi się w kwietniu, a gody rozpoczyna w maju. Młode przychodzą na świat w sierpniu lub we wrześniu. Jednorazowo, wąż ten składa do 15 jaj. W sen zimowy gniewosz zapada w październiku. Gatunek ten zamieszkuje prawie całą Europę. W naszym kraju był dość pospolity jednak nigdy tak jak zaskroniec. Obecnie jest gatunkiem chronionym i dość rzadkim. Liczniejszy w regionach południowych Polski, unika jednak gór z wyjątkiem Pienin.

Z pozostałych gatunków na uwagę zasługuje Jaszczurka żyworodna Lacerta vivipara. Mała jaszczurka, o długości ciała zaledwie do 6,5 cm długości. Ogon 1,5 do 2 razy dłuższy niż ciało, gruby, głowa mała, pysk zaostrzony, nogi krótkie i stosunkowo słabe. Ubarwienie i rysunek bardzo zmienne, zwykle w różnych odcieniach brązu, brunatne, oliwkowe lub szare, często nawet czarne lub czarno-brązowe, na grzbiecie i bokach ciała jasne i ciemne plamki tworzą wstęgi, brzuch u samców pomarańczowy, u samic białawy, u obu płci często z licznymi ciemnymi plamkami. Gody odbywa w maju i czerwcu, a w końcu sierpnia i we wrześniu samica "rodzi" od 5 do 14 młodych. Uwaga nazwa gatunku wiąże się ze sposobem rozmnażania, jest to w obrębie rodziny jedyny gatunek jajożyworodny. Żywi się owadami, dżdżownicami i nagimi ślimakami.

W całej Polsce pospolita, szczególnie liczna w górach. Objęta ochroną gatunkową.

Kolejnym gatunkiem gadów spotykanym na terenie Wolińskiego Parku Narodowego, jest Żmija zygzakowata (Vipera berus). Jest to jedyny jadowity wąż żyjący w Polsce. Żmija należy do węży jadowitych z grupy tzw.solenoglypha, których aparat jadowy wykazuje najwyższy stopień rozwoju: górna szczęka jest zredukowana i służy do osadzania zębów jadowych. Zęby te wyposażone są w kanaliki, którymi jad dostaje się do ciała ofiary.W czasie spoczynku zęby te są złożone.W czasie ataku żmija ustawia je za pomocą mięśni w pozycji dogodnej do zadania ciosu.
Ciało tego węża jest grube i ociężałe. Głowa płaska,szeroka o sercowatym kształcie, bardzo wyraźnie odgraniczona od reszty ciała, okryta drobnymi tarczkami. W odróżnieniu od innych węży oko żmiji ma pionową źrenicę (patrz rycina powyżej). Ogon jest bardzo krótki. Długość ciała żmij żyjących w Polsce dochodzi do 75 cm.
Żmija zygzakowata ma nadzwyczaj zmienne ubarwienie. Do najczęściej spotykanych typów należą formy o szarym lub brązowym grzbiecie, z wyraźnie zaznaczoną zygzakowatą, czarną wstęgą, ciągnącą się od karku do końca ogona ("wstęga kainowa"). Dosyć częste są u tego gatunku osobniki melanistyczne, o jednolicie czarnym ubarwieniu.
Ze snu zimowego budzi się żmija w marcu, okres godowy przypada u niej w kwietniu i maju. Wąż ten jest gatunkiem jajożyworodnym. Młode przychodzą na świat w sierpniu i we wrześniu, w ilości nie przekraczającej 20 sztuk w jednym miocie. Żmija nasza jest wprawdzie zwierzęciem nocnym, poluje jednak również chętnie i w ciągu dnia. W upalne dni lubi się ona godzinami wygrzewać w promieniach słońca. Poluje prawie wyłącznie na drobne ssaki- rzedziej na jaszczurki i żaby. Ofiarę swoją uśmierca działaniem jadu i dopiero wtedy ją połyka. Jad żmii charakteryzuje się silnym działaniem miejscowym (opuchlizna, ból) oraz działa paraliżująco na organizm (system trawienny, oddechowy itp.). Jad ten może być śmiertelny dla człowieka. W sen zimowy zapada żmija zygzakowata w październiku. Wbrew mniemaniom, żmija zygzakowata jest zwierzęciem bardzo delikatnym, szczególnie słabo odpornym na lekkie nawet obrażenia ciała.
W całej Polsce żmija zygzakowata jest dosyć pospolita, jednakże tylko w tych miejscach, w których znajduje odpowiednie dla siebie środowisko. Szczególnie liczna jest w Karpatach (Bieszczady), natomiast niezbyt licznie występuje w Tatrach, gdzie została prawdopodobnie znacznie przetrzebiona. Żmija zygzakowata nigdy nie atakują aktywnie i może być niebezpieczna, tylko w przypadku bezpośredniego zetknięcia (np. nastąpienie bosą nogą).
W Polsce jest to gatunek chroniony!!!

piątek, 02 lipca 2004, koteczka7